Ákvörðun Hæstaréttar

1. Samkvæmt 4. mgr. 16. gr. laga nr. 50/2016 um dómstóla standa að ákvörðun þessari hæstaréttardómararnir Ása Ólafsdóttir, Björg Thorarensen og Skúli Magnússon.

2. Með beiðni 7. janúar 2026 leitar Kristinn Magnússon leyfis Hæstaréttar, á grundvelli 1. mgr., sbr. 4. mgr. 215. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, til að áfrýja dómi Landsréttar 2. október 2025 í máli nr. 807/2024: Ákæruvaldið gegn Kristni Magnússyni. Leyfisbeiðanda var birtur dómurinn 11. desember sama ár. Ákæruvaldið leggst gegn beiðninni.

3. Með héraðsdómi var leyfisbeiðandi sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa tvívegis ekið bifreið sviptur ökurétti. Með brotunum rauf hann skilyrði reynslulausnar og var því gerð refsing í einu lagi sem ákveðin var 32 mánaða fangelsi. Landsréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms.

4. Leyfisbeiðandi byggir á því að málið varði mikilvæga hagsmuni hans. Hann hafi ekki neytt áfengis eða annarra vímuefna í fjögur ár og sex mánuði og unnið síðan hann lauk afplánun 15. ágúst 2023. Vandséð sé að það þjóni tilgangi fyrir samfélagið, leyfisbeiðanda og fjölskyldu hans að taka hann úr góðum aðstæðum hans í dag og vista í fangelsi. Með sama hætti varði málið mikilvæga hagsmuni samfélagsins. Ekki sé mikil skynsemi í þeirri dómvenju sem myndast hafi á þessu réttarsviði. Það eigi sérstaklega við þegar ekki sé gerður greinarmunur á akstri undir áhrifum áfengis og annarra vímuefna og akstri án ökuréttinda. Það sé því rétt að Hæstiréttur taki mál leyfisbeiðanda til meðferðar og skoði hvort kveða eigi upp stefnumarkandi dóm í máli hans að þessu leyti.

5. Að virtum gögnum málsins verður ekki séð að það lúti að atriðum sem hafi verulega almenna þýðingu eða mjög mikilvægt sé af öðrum ástæðum að fá úrlausn Hæstaréttar um þannig að fullnægt sé skilyrðum 2. málsliðar 4. mgr. 215. gr. laga nr. 88/2008. Þá eru ekki efni til að beita heimild 3. málsliðar 4. mgr. sömu lagagreinar. Beiðninni er því hafnað.