<span></span> <p class="MsoNormal" style="text-align:center;text-indent:1.0cm; line-height:150%;tab-stops:6.0cm 184.3pt 8.0cm;mso-layout-grid-align:none; punctuation-wrap:simple;text-autospace:none;vertical-align:baseline;"><strong style="mso-bidi-font-weight:normal;"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size: 10.0pt;line-height:150%;mso-fareast-font-family:'Times New Roman';color:black;">Ákvörðun Hæstaréttar.</span></strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent" style="tab-stops:35.4pt;">Samkvæmt 4. mgr. 16. gr. laga nr. 50/2016 um dómstóla standa að ákvörðun þessari hæstaréttardómararnir Markús Sigurbjörnsson, Greta Baldursdóttir og Viðar Már Matthíasson.</p> <p class="MsoBodyTextIndent" style="tab-stops:35.4pt;">Með beiðni 12. júlí 2019 leitar Ásgeir Norðmann Gunnarsson eftir leyfi Hæstaréttar til að áfrýja dómi Landsréttar 14. júní sama ár í málinu nr. 433/2018: Ákæruvaldið gegn Ásgeiri Norðmann Gunnarssyni og fleirum, á grundvelli 1. mgr., sbr. 4. mgr., 215. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákæruvaldið telur ekki efni til að verða við beiðninni.</p> <p class="MsoBodyTextIndent" style="tab-stops:35.4pt;">Leyfisbeiðandi var sakfelldur í Landsrétti fyrir brot gegn 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa í sameiningu með öðrum ákærðu dregið Efri Ásum ehf. tuttugu vinnuvélar og ökutæki sem hafi verið í eigu Slitlags ehf. án þess að nokkurt endurgjald hafi komið fyrir en leyfisbeiðandi hafi verið starfsmaður síðargreinda félagsins. Talið var sannað að leyfibeiðandi hafi átt frumkvæði að þessum ráðstöfunum og hafi önnur ákærðu að undirlagi hans undirritað tilkynningar um eigendaskipti að tækjunum. Var refsing hans ákveðin fangelsi í átta mánuði en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í eitt ár. Í héraði hafði leyfisbeiðandi verið sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.</p> <p class="MsoBodyTextIndent" style="tab-stops:35.4pt;">Leyfisbeiðandi telur að skilyrði 4. mgr. 215. gr. laga nr. 88/2008 fyrir veitingu áfrýjunarleyfis séu uppfyllt. Vísar hann til þess að gerður hafi verið verk˗ og kaupsamningur milli fyrrgreindra félaga sem hafi falið í sér að Efri Ásar ehf. tækju að sér að ljúka verki sem Slitlag ehf. hafi haft á hendi gegn því að fá til eignar nánar tilgreindar vinnuvélar og ökutæki. Fyrir liggi gögn í málinu sem sýni fram á að verkið hafi verið unnið. Telur leyfisbeiðandi að ákæruvaldinu hafi því ekki tekist að sanna að ekkert endurgjald hafi komið fyrir vélarnar. Þá hafi tilgangur fyrrnefnds samnings verið sá að bjarga Slitlagi ehf. en ekki að auðga Efri Ása ehf. með eigendaskiptum að nánast verðlausum tækjum. Hafi skilyrði 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga um ásetning til brots því ekki verið fullnægt. Loks telur leyfisbeiðandi að Landsrétti hafi borið að fella málið niður sökum þess hversu lengi það hafi dregist í meðförum ákæruvaldsins.</p> <p class="MsoBodyTextIndent" style="tab-stops:35.4pt;">Að virtum gögnum málsins verður ekki séð að það lúti að atriðum sem hafi verulega almenna þýðingu umfram dómsúrlausnir sem áður hafa gengið um sambærileg efni eða af öðrum ástæðum sé mjög mikilvægt að fá úrlausn Hæstaréttar um þau þannig að fullnægt sé skilyrðum 2. málsliðar 4. mgr. 215. gr. laga nr. 88/2008. Þá eru ekki efni til að beita heimild 3. og 4. málsliðar 4. mgr. sömu lagagreinar í málinu. Niðurstaða Landsréttar um sakfellingu byggir jafnframt fyrst og fremst á mati á sönnunargildi munnlegs framburðar leyfisbeiðanda, annarra ákærðu og vitna, en það mat verður ekki endurskoðað fyrir Hæstarétti, sbr. 5. mgr. 215. gr. laga nr. 88/2008. Er beiðni um áfrýjunarleyfi því hafnað.</p>