Print

Mál nr. 708/2017

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Kjartan Ólafsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (Arnar Kormákur Friðriksson hdl.)
Lykilorð
  • Kærumál
  • Gæsluvarðhald. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008
Reifun
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þorgeir Örlygsson, Karl Axelsson og Viðar Már Matthíasson.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. nóvember 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. nóvember 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 5. desember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

                                                                 

 

 

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur þriðjudaginn 7. nóvember 2017

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hefur krafist þess Héraðsdómur Reykjavíkur úrskurði X, kt. [...], til að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 5. desember 2017 kl. 16.00.

Í greinargerð sækjanda kemur fram að lögreglan á höfuðborgarsvæðinu vinni nú að rannsókn alvarlegrar líkamsárásar sem átt hafi sér stað á heimili við [...] í Reykjavík að kvöldi 3. október sl. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi A, hér eftir brotaþoli, legið í stofu íbúðarinnar með stungusár á kviði. Hann hafi í kjölfarið verið fluttur á slysadeild. Í framhaldinu hafi upplýsingar borist lögreglu um að fimm menn hefðu hlaupið frá [...] og ekið á brott á bifreiðinni [...]. Öryggismyndavélar séu í sameign hússins og hafi lögregla skoðað myndefni úr þeim. Á upptökunum sjáist fimm menn koma að [...] á bifreiðinni [...] og fara inn í húsið. Stuttu seinna hafi sömu aðilar sést koma hlaupandi út úr húsinu og aka í burtu. Lögregla hafi þekkt einn mannanna, Y, á upptökunum og haft samband við hann. Skömmu síðar hafi Y gefið sig fram við lögreglu og verið handtekinn við [...] í Reykjavík.

Þá er þess getið að lögregla hafi yfirheyrt vitnið B sem statt hafi verið á vettvangi þegar árásin hafi átt sér stað. Fram komi hjá vitninu að það hafi verið ásamt hópi fólks á heimili við [...] þegar þangað hafi ruðst inn 4-5 menn sem hafi sprautað macei framan í vitnið. Segði vitnið að tveir úr hópi árásarmannanna hafi verið með kjöthnífa á lofti. Þeir hafi farið að brotaþola og sagt hann skulda þeim pening og í framhaldi stungið brotaþola með hnífunum. Vitnið hafi þá sagst ætla að kalla eftir aðstoð lögreglu og þá hafi mennirnir hlaupið út. Framburður annara vitna, sem stödd hafi verið á vettvangi, sé til samræmis við framangreint.

Sóknaraðili tekur fram að brotaþoli málsins hafi verið yfirheyrður 2. og 4. október sl. Brotaþoli hafi lýst því að hafa verið heima hjá félaga sínum þegar þangað hefðu ruðst inn kærði, Y og Z, auk tveggja annarra sem hann vissi ekki hverjir væru. Í framhaldi hafi tveir mannanna, kærði og Z, ráðist að brotaþola vopnaðir hnífum og annar þeirra stungið hann. Þá hefði Y í framhaldi slegið brotaþola með gítar. Við skoðun á slysadeild reynist brotaþoli hafa verið stunginn með löngum hníf fyrir neðan nafla. Samkvæmt vakthafandi lækni hafi hnífurinn farið inn í kviðarholið og um lífshættulegan áverka hafi verið að ræða. Brotaþoli hafi farið í aðgerð eftir komu á slysadeild og í kjölfarið legið á gjörgæslu vegna áverka sinna.

Þá er þess getið að í yfirheyrslu af Þ hafi Þ viðurkennt að hafa farið með kærða, Z, Æ, Y og manni sem hann hafi ekki þekkt að [...] til að vísa þeim á brotaþola. Segist Þ hafa hringt dyrabjöllu á húsnæðinu og fengið húsráðandann til að opna fyrir þeim. Kærði, Z, Æ og Y hafi síðan farið inn en hann hafi sjálfur farið heim til sín eftir það. Þ hafi kannast við sjálfan sig og framangreinda menn á upptökum úr [...].

Þá kemur fram að Y hafi verið yfirheyrður af lögreglu. Hann kannist við að hafa verið á vettvangi umrætt sinn og kannist við að hafa slegið brotaþola með gítar. Y neiti að hafa séð nokkurn mann með hníf í átökum við brotaþola og neiti að upplýsa hverjir hafi farið með honum í [...]. Þ kannist við sjálfan sig á upptökum úr öryggismyndavélum við [...].

Sækjandi tekur því næst fram að Z neiti sök. Z kannist við að hafa verið með Y umrætt kvöld en neiti að hafa verið í [...] á þeim tíma sem árásin hafi átt sér stað. Z kannist hinsvegar við að hafa verið þar fyrr um daginn. Z segist ekki kannast við sjálfan sig á myndum úr öryggismyndavélum úr [...].

Þá er þess getið að Æ hafi í skýrslutöku hjá lögreglu sagst hafa farið ásamt Z, [...], Y og kærða að [...] til að hitta brotaþola. Þeim hafi verið hleypt inn í íbúð sem brotaþoli hafi verið gestkomandi í og þar hafi hann séð kærða stinga brotaþola með hníf. Æ kannist við sjálfan sig, Z, Y og kærða á upptökum úr eftirlitsmyndvél úr [...].

Í greinargerð sækjanda er tekið fram að kærði viðurkenni að hafa stungið brotaþola. Segðist kærði hafa farið að [...] í þeim tilgangi að hitta brotaþola og stinga hann. Rannsókn málsins sé lokið og verði það sent embætti héraðssaksóknara innan skamms. Kærði hafi þann 7. október sl., með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur í máli nr. R-357/2017, verið gert að sæta gæsluvarðhaldi, sem staðfest hafi verið með dómi Hæstaréttar 9. október sl. Gæsluvarðhaldið hafi síðan verið framlengt með úrskurði héraðsdóms 11. október sl. á grundvelli rannsóknarhagsmuna til dagsins í dag og staðfest með dómi Hæstaréttar í máli réttarins nr. 657/2017.

Að mati sóknaraðila liggi kærði, samkvæmt framangreindu, undir sterkum grun um brot gegn 211. gr., sbr. 20 gr. hegningarlaga, eða til vara gegn 2. mgr. 218. gr. sömu laga, sem varðað geti allt að 16 ára fangelsi, með því að hafa ráðist á brotaþola vopnaður hnífi og stungið hann í kviðinn. Kærði viðurkenni sök og segist hafa komið á heimilið við [...] í þeim tilgangi að stinga brotaþola. Ljóst sé að beiting vopnsins og staðsetning áverkans hafi verið lífshættuleg og hafi kærða mátt vera það ljóst. Með hliðsjón af framangreindu og með tilliti til almannahagsmuna sé það mat lögreglustjóra að brot kærða sé þess eðlis að nauðsynlegt sé að tryggja að hann gangi ekki laus meðan mál hans sé til meðferðar hjá lögreglu og dómstólum.

Sakarefni málsins telji sækjandi að varði við 211. gr. sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brot gegn ákvæðunum geti varðað fangelsi allt að 16 árum ef sök sannist. Um heimild til gæsluvarðhalds sé vísað til 2. mgr. 95. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Niðurstaða

                Eins og rakið hefur verið krefst sóknaraðili þess að kærða verði gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, þegar tími gæsluvarðhalds hans rennur út klukkan 16.00 í dag. Það var ákveðið í úrskurði héraðsdóms frá 11. október sl., sem staðfest var í Hæstarétti 17. október sl. í máli réttarins nr. 657/2017, af því tilefni og með þeirri lagaheimild sem að framan greinir. Samkvæmt framangreindu ákvæði má úrskurða sakborning í gæsluvarðhald ef sterkur grunur leikur á því að hann hafi framið afbrot sem að lögum getur varðað 10 ára fangelsi, enda sé brotið þess eðlis að ætla megi varðhald nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna.

                Kærði hefur játað að hafa veist að brotaþola með hnífi í íbúð í [...] að kvöldi 3. október sl. og fær það jafnframt stoð í frásögn vitna. Fyrir liggur að stunguáverki var á brotaþola á kvið og virðist hnífurinn hafa farið í gegnum kviðvegginn og lífhimnu fyrir neðan nafla. Samkvæmt áverkavottorði sem lagt hefur verið fram getur hnífsstunga sem  þessi verið lífshættuleg og valdið dauða. Í þessu ljósi ber að fallast á það með sóknaraðila að kærði sé undir sterkum grun um brot gegn 211. gr., sbr. 20 gr. almennra hegningarlaga, eða að brotið sem hann hefur játað varði að minnsta kosti við 2. mgr. 218. gr. sömu laga, þ.e. annað hvort tilraun til manndráps eða hættulega líkamsárás. Bæði þessi brot geta að lögum varðað 10 ára fangelsi eða meira. Þegar litið er til eðlis brotsins og þess sem fram kemur í greinargerð sóknaraðila um aðdraganda þess ber að fallast á með sóknaraðila að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna. Með fyrrgreindum dómi Hæstaréttar frá 17. október sl., í máli nr. 657/2017, var staðfest það mat héraðsdóms að svo stæði á og telur dómurinn að ekkert nýtt hafi komið fram í málinu sem breyti því mati. Skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 telst fullnægt og verður því fallist á kröfu sóknaraðila og kærða gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 5. desember nk. kl. 16.00. Ekki þykja eins og á stendur skilyrði til að marka gæsluvarðhaldinu skemmri tíma en krafist er.

                Kristrún Kristinsdóttir héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kærði, X, kt. [...], skal áfram sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 5. desember 2017 kl. 16.00.